Toornstra denkt inmiddels ook voorzichtig na over zijn leven na het voetbal. Een terugkeer naar De Kuip behoort daarbij tot de mogelijkheden. ''Ik heb een mondelinge afspraak met Feyenoord om eens mee te lopen om te kijken of er iets in de organisatie is dat me aanspreekt. Trainer word ik niet, niks direct aan het veld gelinkt. Als ik net gestopt ben, wil ik vooral eerst genieten van mijn vrije invulling van mijn weekenden. Dat je wat vrijer bent.''

Nu is het nog een verlaten treinstation waar eens in de twee weken voetbalsupporters in- en uitstappen op weg naar de Kuip, maar over tien jaar moet NS-station Rotterdam Stadionpark een halteplek zijn voor 16.000 reizigers op een drukke werkdag. Die kunnen dan gebruikmaken van zes of misschien wel acht sprinters in het uur.

„Hier moet het allemaal gaan gebeuren”, wijst Richard Dekker, planontwikkelaar bij spoorbeheerder ProRail, naar beneden. Hij staat op de Coen Moulijnweg, iets voorbij de luchtbrug, en ziet onder hem talloze treinen passeren tussen de haltes Rotterdam Zuid en Rotterdam Lombardijen. Ze laten station Rotterdam Stadion steeds aan zich voorbijgaan.

Tussen de Rotterdamse wijk Hillesluis en het stadion van Feyenoord ligt een enorme sporenbundel van maar liefst vijftien sporen, waarover uiteenlopende treinen rijden. Internationale voertuigen richting België en Frankrijk, intercity’s naar Dordrecht en verder en stoptreinen die tussen Den Haag en Dordrecht verschillende haltes in wijken en dorpen aandoen.

Zo moet de nieuwe loopbrug tussen het opgeknapte NS-station en de Kuip er straks uit gaan zien.

De tot ‘evenementenstation’ gedoopte stopplek trekt bij een thuiswedstrijd van Feyenoord pakweg zesduizend reizigers. Dat aantal moet fiks gaan stijgen als er straks ook op andere dagen sprinters gaan stoppen. Dat zou vanaf het jaar 2034 kunnen gaan gebeuren, schat Richard Dekker in.

Het station, dat nu nog Rotterdam Stadion heet, gaat daartoe flink op de schop. „Het aantal sporen wordt teruggebracht van vijftien naar zeven. De sporen voor het parkeren van goederentreinen gaan naar de Maasvlakte. Die horen hier niet meer thuis nu in de omgeving een nieuw stedelijk gebied met hoogbouw ontstaat. De verhuizing levert veel ruimte op, al wordt het aantal eilandperrons verdubbeld van een naar twee.”

Verder wordt de loopbrug voor de supporters verplaatst en komt er een extra verbinding bij tussen Hillesluis en de zogenoemde Stadiondriehoek. Dit ‘Stadsbalkon’ gaat op ruim 8 meter hoogte over de sporen heen. „Deze nieuwe traverse, met veel groen en zitplaatsen, moet het mogelijk maken dat mensen makkelijker van Hillesluis naar de waterkant kunnen en terug.” In het gebied rond het stadion wil de gemeente Rotterdam de komende jaren flink gaan bouwen. Voor de naar schatting vele duizenden bewoners is immers ook openbaar vervoer nodig, onderstreept Dekker.

Een impressie van het vernieuwde NS-station Rotterdam Stadionpark, met op de achtergrond de toekomstige woningbouw rond de Kuip.

Stadsbrug

De plannen bij de Kuip vallen min of meer samen met de beoogde bouw van de nieuwe stadsbrug tussen Kralingen en de Veranda. Daarover gaat een snelle tram rijden, die de haltes Kralingse Zoom en Zuidplein met elkaar moet gaan verbinden. „Wij lopen iets voor op die plannen”, weet Dekker. De tramlijn gaat ten noorden van station Stadionpark over de sporen heen en krijgt een halte aan de nieuwe traverse vlak naast het treinstation.

ProRail is sinds 2020 met vernieuwing van het station bezig. In het eerste voorstel werd nog uitgegaan van de bouw van een compleet nieuw voetbalstadion voor Feyenoord, maar dat plan ging van tafel wegens gebrek aan draagvlak en geld. „Dat heeft onze ambities niet veranderd. We willen een mooi en sociaal veilig station waar straks dagelijks mensen in- en uitstappen. Nu is dat hier maar dertig keer per jaar.”

In het jaar 2040 zou het aantal treinreizigers richting de 16.000 op een drukke werkdag moeten gaan, stelt Dekker. „We denken aan zes tot acht sprinters per uur die hier dan stoppen.” Spoorbeheerder ProRail werkt bij de plannen nauw samen met de gemeente Rotterdam. Het miljoenenproject wordt verder uitgevoerd in opdracht van het Rijk en de Metropoolregio Rotterdam Den Haag.

"Het begin was moeizaam en we werden wel achterovergedrukt", vertelde Van Bronckhorst woensdagavond na de wedstrijd op de persconferentie. "Naarmate de helft vorderde, kwamen we beter in het spel. In de Champions League kunnen kleine momenten het verschil maken. Dan was de kans van Zechiël, die net niet genoeg richting kon geven, wel belangrijk. In de tweede helft vond ik dat wij ook heel goed begonnen."

Van Bronckhorst was na de wedstrijd opvallend open over de fouten die uiteindelijk hebben bijgedragen aan de nederlaag van Feyenoord. "De vier voorste spelers van Betis doen minder in het verdedigende werk. De keuze van Luciano om een moeilijke bal te geven in plaats van naar binnen te spelen en vervolgens naar de andere kant, waar we eigenlijk elke dag op hebben getraind, zorgde ervoor dat zij in de omschakeling kwamen. Dat is zo'n detail geweest dat deze wedstrijd beslist."

De staat van het veld mag niet als excuus worden gebruikt. ''Op dit veld moeten we natuurlijk ook gewoon presteren. Het is niet wat we de laatste weken gewend zijn, want het veld bij Telstar was vier keer beter dan dit. Het is ook een groot verschil met De Kuip, maar het mag geen excuus zijn. Ze hebben hier ook tegen Porto en Barcelona gespeeld, dus wij moeten er goed mee omgaan.''

Goede wedstrijd van Ernst

Van Bronckhorst zag ook genoeg positieve punten tegen Real Betis, waaronder het optreden van Tjark Ernst. "Zeker in balbezit hebben we wel goede momenten gehad. Ik vond dat Tjark vandaag goed op doel stond en een paar knappe reddingen had op moeilijke schoten. Er zijn altijd positieve dingen die je mee kunt nemen, maar er zijn ook fases in de wedstrijd waar we van kunnen leren."

Artikel van gisteren, maar las toch wat interessante dingen in dit artikel dus daarom besloten alsnog te posten

---

In Sevilla krijgt Feyenoord vanavond de derde kans om zich te laten zien aan Europa. Giovanni van Bronckhorst en spits Nacho Ferri vertelden in het Estadio de La Cartuja te geloven in een goede afloop. Maar waar de Rotterdammers vooral op uit zijn, is erin slagen om wederom het eigen, aanvallende spel te tonen op het hoogste podium.

„Weet je”, zegt trainer Giovanni van Bronckhorst met een ernstig gezicht. „Ze hoeven dat niet te doen, hè.” En hij haalt zijn schouders op. ‘Ze’ zijn Hansi Flick en Cesc Fàbregas, de trainers van FC Barcelona en Como. Ze gaven na hun wedstrijd in de Champions League tegen Feyenoord nogal hoog op over de Rotterdammers, die volgens de Duitser en de Spanjaard ‘zeer aantrekkelijk voetbal’ speelden.

Kon je na de lovende woorden van Flick in Camp Nou nog horen dat de Duitser dat waarschijnlijk uitsprak uit een soort medelijden, nadat hij de Rotterdammers in Spanje met 5-1 kansloos had gelaten, bij Fàbregas ging die ietwat cynische analyse niet op. De trainer van de Italianen was in de Kuip immers juist op een nederlaag getrakteerd.

„Er zijn steeds meer mensen die iets van clubs en spelers vinden”, zegt Van Bronckhorst. „Maar deze twee trainers, dat zijn niet de eersten de besten natuurlijk. Dus ja, ik was wel blij met hun woorden.”

En niet alleen Van Bronckhorst. Algemeen directeur Robert Eenhoorn, technisch directeur Dévy Rigaux en vooral financieel directeur Pieter Smorenburg moeten hebben geglunderd bij de stroom aan complimenten.

Tegenvallende Jaarcijfers

Dat heeft te maken met de jaarcijfers die vorige week op vrijdagavond opeens werden gepubliceerd. Dat het op vrijdagavond was – ver nadat alle journalisten en cameraploegen het trainingscomplex al hadden verlaten en er dus geen mogelijkheid tot het stellen van vragen meer was – zei eigenlijk al voldoende.

Het waren geen getallen om trots op te zijn. Rigaux had het in de zomer kort na de transferperiode al in wat minder verontrustende bewoordingen aangekondigd: Feyenoord heeft nogal wat te repareren op financieel vlak. Het operationele resultaat sloeg om van een winst van 26,1 miljoen euro vorig jaar naar een verlies van 25,7 miljoen euro.

Het operationele resultaat is de winst of het verlies dat een organisatie puur overhoudt aan haar dagelijkse, reguliere kernactiviteiten. Het is de graadmeter die de structurele financiële gezondheid van een club laat zien.

Een negatief operationeel resultaat betekent dat een club structureel meer uitgeeft aan salarissen en de organisatie dan er via de vaste bronnen binnenkomt. Dat betekent weer dat Feyenoord zeer afhankelijk is van de verkoop van spelers om de gaten te dichten.

‘Nee’ tegen miljoenen voor Read en Hadj Moussa

En in de zomer deden zich gelegenheden voor om dat operationele resultaat naar winst te tillen. Voor Givairo Read en Anis Hadj Moussa had Feyenoord bij elkaar opgeteld een slordige 70 miljoen euro kunnen krijgen als de club ja had gezegd tegen aanbiedingen van AS Roma (Read, 30+) en Al-Ittihad (Hadj Moussa, 40+).

Daarbij aangetekend dat de top van Feyenoord het bod van de club uit Saoedi-Arabië minder serieus nam dan de buitenwacht. Eenhoorn en Rigaux zeiden nee tegen AS Roma en Al-Ittihad.

Een weigering omdat Feyenoord met die twee spelers op sportief vlak veel sterker is dan zonder hen, de club kon nog niet zonder de speler van Jong Oranje en de Algerijnse international. Maar ook omdat de twee directeuren denken dat er bij een verkoop misschien nog wel meer geld valt te verdienen aan de smaakmakers van de afgelopen maanden.

„Zo’n speler als Hadj Moussa, die hebben wij bij Como niet. Een jongen die het verschil maakt”, zei Fàbregas, die zijn club in de zomer 60 miljoen euro zag neerleggen voor Nico Paz, die onder contract stond bij Real Madrid.

Het zijn ontwikkelingen die erop wijzen dat Read en Hadj Moussa straks, als het moment daar is, de transferrecords van Feyenoord kunnen verpulveren. Maar dan is het wel noodzakelijk dat het duo blijft leveren in de Champions League – het podium waar scouts exact kunnen zien wat de targets precies kunnen brengen op het hoogste niveau.

Met dank aan Robin van Persie

De prachtige etalage die de Champions League is voor spelers en clubs, saillant genoeg afgedwongen door de weggestuurde trainer Robin van Persie, die ook verantwoordelijk was voor de spotgoedkope komst van Read van FC Volendam naar Feyenoord, is nu in feite het ticket naar een financiële opmars van de club.

Smorenburg presenteerde vorige week vrijdagavond, naast het gekelderde operationele resultaat, meer deprimerende getallen. De netto-omzet van Feyenoord daalde bijvoorbeeld met 51,5 miljoen euro naar 115,2 miljoen euro. De inkomsten uit Europees voetbal vielen namelijk terug van 77,8 miljoen naar 22,7 miljoen euro.

Rigaux ging al flink aan de slag om de verstikkende personeelskosten in de Kuip omlaag te krijgen. Feyenoord is aan totale personeelslasten (lonen, salarissen en sociale lasten) liefst 89,7 miljoen euro kwijt. Op een totale netto-omzet van 115,2 miljoen euro betekent dit dat Feyenoord 78 procent van zijn inkomsten uitgeeft aan personeel.

Om de selectie te kunnen bekostigen, moest Feyenoord een lening van 20 miljoen euro afsluiten. Eentje met de aflossingsvoorwaarde waarbij de club twee keer per jaar moet aflossen door een kwart van de daadwerkelijke transferontvangsten van de voorgaande zes maanden direct af te dragen.

Financiële reparatiewerkzaamheden

Voor de financiële reparatiewerkzaamheden is Feyenoord op dit moment afhankelijk van Champions League-inkomsten en straks van aanzienlijke transferverkopen.

En dus is het in Rotterdam een rondedansje waard dat Feyenoord zo goed voor de dag komt. Van Bronckhorst lijkt niet kansloos om zijn ploeg naar de knock-outfase te loodsen. Maar ook als dat niet lukt, moet hij ervoor zorgen dat zijn spelers zich in Europa zo hebben gepresenteerd dat geïnteresseerde clubs in de rij staan.

En dat is woensdagavond ook in Sevilla tegen Real Betis het grootste uitgangspunt. In La Cartuja, waar Feyenoord vorig seizoen in januari in de groepsfase van de Europa League nog met 2-1 verloor, moet indruk worden gemaakt met de aanvallende manier van spelen en opvallende individuele kwaliteiten.

De Chileense trainer van Real Betis, Manuel Pellegrini, moet na afloop dezelfde lovende woorden spreken over bijvoorbeeld het gouden kwartet Read, Hadj Moussa, Zechiël en Valente. Van Real Betis winnen in Sevilla is nogal een opgave. Real Madrid verloor in La Cartuja. Barcelona won er zaterdagavond wel, met 2-5, maar dat ging lang niet zo makkelijk als de uitslag doet vermoeden.

Na afloop van de 1-0 nederlaag tegen Real Betis ontstond er nog de nodige irritatie binnen de selectie van Feyenoord. Sem Steijn en Anis Hadj Moussa kregen het met elkaar aan de stok over een van de laatste aanvallen van de wedstrijd. Volgens Mikos Gouka moesten enkele mensen rondom het tweetal tussenbeide komen.

Aanleiding was een moment vlak voor het laatste fluitsignaal. Hadj Moussa kreeg de bal in het strafschopgebied van Real Betis, maar wist Steijn niet te bereiken. De middenvelder was zichtbaar niet tevreden over de keuze van zijn ploeggenoot en die frustratie kwam na afloop opnieuw naar boven.

Theo Janssen zag tijdens de analyse bij Ziggo Sport echter geen situatie waarin Hadj Moussa de bal zonder twijfel had moeten afleggen. "Het is redelijk ver gezocht en ik snap wel dat hij die bal niet geeft. Hij zou hem kunnen geven, maar als speler moet je eerst de bal onder controle krijgen. Bij Moussa duurt dat iets langer, dus is het moment misschien al voorbij. Ik vond het wel meevallen."

De onderlinge irritatie binnen de lijnen tussen Steijn en Hadj Moussa is niet helemaal nieuw. Steijn knokt voor zijn minuten en wil zich nadrukkelijk laten gelden wanneer hij op het veld staat. Afgelopen weekend tegen Telstar was er eveneens een moment tussen de twee. Hadj Moussa wilde de toegekende strafschop nemen, maar Steijn stond als eerste strafschopnemer aangewezen en hield de bal uiteindelijk zelf. De middenvelder benutte de penalty en maakte daarmee zijn tweede doelpunt van de avond.

Woensdagavond kwam Steijn pas later binnen de lijnen en wilde hij in de slotfase nog belangrijk worden voor Feyenoord. Dat lukte niet en na het laatste fluitsignaal liepen de emoties kort op. Hoe groot het incident daadwerkelijk was, is verder niet duidelijk. Wel meldt Gouka dat mensen rondom de spelers tussenbeide kwamen.

Feyenoord Onder 19 kent een uitstekende start in de UEFA Youth League. De Rotterdammers wonnen woensdag met overtuigende cijfers van Real Betis en staan daardoor na drie wedstrijden op de maximale negen punten. Alleen op doelsaldo staan Real Madrid en Slavia Praag nog boven Feyenoord.

Full Time: Real Betis 1 - 0 Feyenoord Rotterdam

⚽ Real Betis: Isco 59' 59'

Line-ups

Real Betis (4-2-3-1)

Feyenoord Rotterdam (4-3-3)

Match Events

• Lineups are announced and players are warming up.
• First Half begins.
• 45'+1' First Half ends, Real Betis 0, Feyenoord 0.
• 45' Second Half begins Real Betis 0, Feyenoord 0.
• 58' Penalty conceded by Jeremiah St. Juste (Feyenoord) with a handball in the penalty area.
• 64' Substitution, Real Betis. Dani Ceballos replaces Pablo Fornals.
• 64' Substitution, Real Betis. Rodrigo Riquelme replaces Antony.
• 79' Substitution, Feyenoord. Tsuyoshi Watanabe replaces Jeremiah St. Juste.
• 79' Substitution, Feyenoord. Gaoussou Diarra replaces Charles Vanhoutte.
• 80' Substitution, Real Betis. Giovani Lo Celso replaces Isco.
• 80' Substitution, Real Betis. Nelson Deossa replaces Troy Parrott.
• 82' Substitution, Real Betis. Ángel Ortiz replaces Héctor Bellerín.
• 82' Substitution, Feyenoord. Sem Steijn replaces Luciano Valente.
• 90'+2' Substitution, Feyenoord. Tobias van den Elshout replaces Oussama Targhalline.
• 90'+5' Second Half ends, Real Betis 1, Feyenoord 0.
• Match ends, Real Betis 1, Feyenoord 0.

Match Stats

overall

Live, interactive version available on new Reddit and the official Reddit apps. Auto-updated by Global Scoreboard.

This post contains content not supported on old Reddit. Click here to view the full post

Full Time: Real Betis 1 - 0 Feyenoord Rotterdam

⚽ Real Betis: Isco 59' 59'

Line-ups

Real Betis (4-2-3-1)

Feyenoord Rotterdam (4-3-3)

Match Events

• Lineups are announced and players are warming up.
• First Half begins.
• 45'+1' First Half ends, Real Betis 0, Feyenoord 0.
• 45' Second Half begins Real Betis 0, Feyenoord 0.
• 58' Penalty conceded by Jeremiah St. Juste (Feyenoord) with a handball in the penalty area.
• 64' Substitution, Real Betis. Dani Ceballos replaces Pablo Fornals.
• 64' Substitution, Real Betis. Rodrigo Riquelme replaces Antony.
• 79' Substitution, Feyenoord. Tsuyoshi Watanabe replaces Jeremiah St. Juste.
• 79' Substitution, Feyenoord. Gaoussou Diarra replaces Charles Vanhoutte.
• 80' Substitution, Real Betis. Giovani Lo Celso replaces Isco.
• 80' Substitution, Real Betis. Nelson Deossa replaces Troy Parrott.
• 82' Substitution, Real Betis. Ángel Ortiz replaces Héctor Bellerín.
• 82' Substitution, Feyenoord. Sem Steijn replaces Luciano Valente.
• 90'+2' Substitution, Feyenoord. Tobias van den Elshout replaces Oussama Targhalline.
• 90'+5' Second Half ends, Real Betis 1, Feyenoord 0.
• Match ends, Real Betis 1, Feyenoord 0.

Match Stats

overall

Live, interactive version available on new Reddit and the official Reddit apps. Auto-updated by Global Scoreboard.

This post contains content not supported on old Reddit. Click here to view the full post

Wij zijn in sevilla zonder kaarten, naar welke barretjes gaan de meeste feyenoorders om de wedstrijd te kijken?

Charles Vanhoutte heeft zich in korte tijd ontwikkeld tot een belangrijke kracht binnen Feyenoord. De Belgische middenvelder zoekt buiten het veld nauwelijks de aandacht en laat zich tijdens het seizoen liever niet te vaak interviewen. Na de gewonnen thuiswedstrijd tegen Como 1907 verscheen hij nog in de mixed zone, maar Vanhoutte laat zijn voeten bij voorkeur spreken op het voetbalveld.

Technisch directeur Dévy Rigaux herkent dat karakter volledig. ''Maar zo is hij dan ook écht'', vertelt de Belg in gesprek met Voetbal International. ''Toen ik nog bij Club Brugge werkte, zag ik na de derby’s tegen Cercle jongens zoals Charles De Ketelaere en Hans Vanaken met Charles praten. Ze mochten hem graag, dat zei me al wel wat. Later hoor je meer en krijg je het beeld van een teamplayer, dat nu wordt bevestigd. Dat maakt hem juist ook zo goed in de kleedkamer bij Feyenoord. Charles is niet van ik, maar van sámen winnen.''

Vanhoutte was afgelopen zomer de eerste aankoop die Feyenoord onder verantwoordelijkheid van Rigaux deed. ''Ik zag toen een bepaalde kwetsbaarheid in het elftal van Feyenoord'', kijkt Rigaux terug. ''Oussama Targhalline had de rol als controleur. Hij is een geweldige speler, maar ik vond dat hij naast zich iemand nodig had die de balans bewaakt, voor de echte controle. Charles kende ik al lang, ik wist wat voor ongelooflijke winnaar hij is. Hij paste perfect in het profiel: Nederlandstalig en al ervaring in het buitenland.''

Bij het samenstellen van de Feyenoord-selectie kijkt Rigaux nadrukkelijk naar meer dan alleen de voetballende kwaliteiten. ''Bij het samenstellen van een spelersgroep en een trainersstaf kijk je altijd naar profielen. Ook spelers zoals Nacho Ferri, Mika Mármol, Luciano Valente of Tjark Ernst; geen jongens die de schijnwerpers opzoeken, maar gewoon normale gasten met passie voor de sport die iedere dag met elkaar beter willen worden. In zo’n omgeving past Charles Vanhoutte perfect.''

Ervaring bij Union

Volgens Rigaux neemt Vanhoutte bovendien waardevolle ervaring mee uit zijn periode bij Union. ''Charles heeft bij Union meegemaakt hoever een groepsgevoel een elftal kan brengen. In de tijd dat zij kampioen werden en de beker wonnen, hadden wij met Club Brugge de individueel betere spelers. Maar Union was een team dat door het vuur ging voor elkaar, met Charles die de boel daar echt op scherp zette. Hij stelt winnen boven alles. Spelers zoals hij zie je zelden nog.''

Als Feyenoord daadwerkelijk een familie is, dan is Charles Vanhoutte (28) de grote broer die alles bij elkaar houdt. Portret van een balansbewaker zonder ego, op wie de club deze week tegen Real Betis en PSV weer vertrouwt.

Charles Vanhoutte heeft net een korte terugblik gegeven op de winst van Feyenoord tegen Como (3-2) in de Champions League als hij samen met de persvoorlichter weer richting de kleedkamers wandelt. ‘Voorlopig even niet meer, hoor’, verzucht de Belgische middenvelder.

Waar Gjivai Zechiël en Givairo Read verderop in de mixed zone niet raken uitgepraat over de ‘geweldige avond’ en Gaoussou Diarra nog stijf van de adrenaline vertelt over zijn debuut in de Champions League, is het voor Vanhoutte wel weer even genoeg geweest. Liever geen schijnwerpers. ‘Misschien tegen het einde van het seizoen nog een keer, of zo.’

De Belgische middenvelder is geen liefhebber van de media. Die zijn hem te zwart-wit; hosanna en kruisigen liggen veel te dicht bij elkaar, vertelde hij eerder in interviews. Daarbij voelt hij niet de behoefte zijn eigen spel tegen het licht te houden en op complimenten zit hij evenmin te wachten. Het tekent Vanhoutte, binnen de lijnen én daarbuiten doet hij zijn werk het liefst buiten de schijnwerpers.

‘Maar zo is hij dan ook écht’, weet Feyenoords technisch directeur Dévy Rigaux. ‘Toen ik nog bij Club Brugge werkte, zag ik na de derby’s tegen Cercle jongens zoals Charles De Ketelaere en Hans Vanaken met Charles praten. Ze mochten hem graag, dat zei me al wel wat. Later hoor je meer en krijg je het beeld van een teamplayer, dat nu wordt bevestigd. Dat maakt hem juist ook zo goed in de kleedkamer bij Feyenoord. Charles is niet van ik, maar van sámen winnen.’

INSTELLING

Het is deze instelling die Rigaux ervan overtuigde Vanhoutte naar Feyenoord te halen. De technisch directeur had de laatste wedstrijden van het voorgaande seizoen bekeken, toen hij zijn aanstelling al wel binnen had, maar nog niet officieel was begonnen. Rigaux zocht een middenvelder met ervaring, tactische discipline, duelkracht en een groot verantwoordelijkheidsgevoel.

‘Ik zag toen een bepaalde kwetsbaarheid in het elftal van Feyenoord’, kijkt Rigaux terug. ‘Oussama Targhalline had de rol als controleur. Hij is een geweldige speler, maar ik vond dat hij naast zich iemand nodig had die de balans bewaakt, voor de echte controle. Charles kende ik al lang, ik wist wat voor ongelooflijke winnaar hij is. Hij paste perfect in het profiel: Nederlandstalig en al ervaring in het buitenland.’

Dévy Rigaux zei: “We gaan een selectie krijgen met een top­mentaliteit”. Dat was voor mij het belangrijkste - Charles Vanhoutte

Rigaux is er snel uit met Vanhoutte, maar over geld gaan de eerste gesprekken niet. Vanhoutte: ‘Ik wilde van Dévy weten: hoe is de mentaliteit, krijgen we bij Feyenoord een selectie die bereid is bij te leren, die zich dubbel wil plooien, die er alles voor over heeft? Voor mij is dat het allerbelangrijkste, als persoon én voetballer. Dévy zei: “Geen zorgen, we gaan een selectie krijgen met een topmentaliteit”.’

‘Het klopt dat ik Charles dat heb beloofd’, bevestigt Rigaux drie maanden later. ‘Bij het samenstellen van een spelersgroep en een trainersstaf kijk je altijd naar profielen. Giovanni van Bronckhorst, Sipke Hulshof, Said Bakkati en de rest van de trainers, dat zijn nuchtere mensen voor wie het voetbal op de eerste plaats staat. Maar ook spelers zoals Nacho Ferri, Mika Mármol, Luciano Valente of Tjark Ernst; geen jongens die de schijnwerpers opzoeken, maar gewoon normale gasten met passie voor de sport die iedere dag met elkaar beter willen worden. In zo’n omgeving past Charles Vanhoutte perfect.’

Wellicht heeft het karakter van de middenvelder zich gevormd in zijn jongere jaren. Vanhoutte moet altijd net wat harder werken. Geboren in Kortrijk begint hij met voetballen bij KSC Wielsbeke, voordat hij op negenjarige leeftijd de overstap maakt naar Zulte Waregem. Daar vinden ze de jonge middenvelder te klein om het te kunnen maken. Later is dat ook de analyse bij Cercle Brugge, waar Vanhoutte op veertienjarige leeftijd terechtkomt. De opleiders van Groen-Zwart twijfelen of hij zijn fysieke achterstand op leeftijdsgenoten ooit kan inhalen.

Ik heb hem laten debuteren, omdat hij een ongelooflijke motor had — José Jeunchamps

Het is José Jeunechamps die het wél aandurft met de middenvelder en hem bij Cercle Brugge laat debuteren. Toch moet Vanhoutte daarna nog op huurbasis naar Tubeke om zich verder te ontwikkelen. De huidige coach van RFC Seraing is nu best ‘een beetje verrast’ over de ontwikkeling van Vanhoutte, maar toch ook weer niet helemaal.

‘Ik heb hem laten debuteren, omdat hij een ongelooflijke motor had’, zegt Jeunechamps. ‘Hij bleef maar lopen, was mentaal ijzersterk en had een goede persoonlijkheid. Zijn ontwikkeling verrast me toch wel, maar uit ervaring weet ik dat dit soort spelers, met zo’n profiel, je altijd kunnen verbazen. Het zijn net sponzen: ze luisteren en passen toe wat je ze meegeeft. Hij doet het zelfs nog beter dan ik had gedacht.’

Waar ze ooit twijfelden aan zijn fysiek, is juist dat nu een van zijn grootste kwaliteiten. Union Sint-Gillis is de eerste club die de specifieke kwaliteiten van Vanhoutte op waarde schat en maakt een miljoen euro over aan Cercle Brugge. Bij de twaalfvoudig kampioen van België groeit de middenvelder snel uit tot een vaste waarde als controleur in het powervoetbal dat de Belgische beker, de Super Cup en de landstitel oplevert.

Charles Vanhoutte heeft de controle over de bal tijdens de topper tussen Union Sint-Gillis en Club Brugge.

RODE DUIVELS

Zijn groei blijft ook niet onopgemerkt bij Rudi Garcia, in die tijd bondscoach van België. Hij gunt Vanhoutte zijn debuut in de nationale ploeg, thuis tegen Kazachstan. Het is (nog) niet genoeg voor een definitieve plek bij de Rode Duivels. Het levert Vanhoutte een eerste buitenlands avontuur op, bij OGC Nice, maar dat wordt niet wat hij ervan had verwacht. Feyenoord is er vervolgens snel bij en neemt hem over voor naar verluidt 5,5 miljoen euro. En dat terwijl de dan net aangestelde trainer Van Bronckhorst hem niet eens kent.

‘Maar ik wist toen ik net binnen was dat de club hem zou gaan kopen’, zegt hij. ‘Dan ga je vervolgens beelden bekijken en zag ik meteen een speler die perfect past op ons middenveld, zeker naast Oussama (Targhalline). Hij is een speler die voetbalt vanuit zijn hart, dat hem bij wijze van spreken vertelt waar hij moet gaan lopen. Dan is het lekker als je er een speler naast hebt staan die de balans behoudt. Charles zorgt dat hij altijd in positie is, zodat anderen kunnen excelleren. Vaak begint het bij hem, als hij Gjivai of Luciano aan het werk zet met een kort passje. Hij bewaakt onze organisatie perfect.’

Ook in de topweek met topwedstrijden tegen Betis (woensdag) en PSV (zondag) vertrouwt Feyenoord op het onzichtbare werk van controleur Charles Vanhoutte, die het gevaar herkent voordat het ontstaat. Zijn cijfers imponeren. Vanhoutte is de Feyenoord-speler met de meeste balveroveringen (38) in de Eredivisie en wint verhoudingsgewijs de meeste persoonlijke duels (61 procent). Zo drukt de Belg steeds nadrukkelijker zijn stempel op Feyenoord, als leider binnen en buiten het veld.

Rigaux: ‘Charles heeft bij Union meegemaakt hoever een groepsgevoel een elftal kan brengen. In de tijd dat zij kampioen werden en de beker wonnen, hadden wij met Club Brugge de individueel betere spelers. Maar Union was een team dat door het vuur ging voor elkaar, met Charles die de boel daar echt op scherp zette. Hij stelt winnen boven alles. Spelers zoals hij zie je zelden nog, al doet hij me erg denken aan Timmy Simons bij Club en PSV. Vanhoutte is precies zo’n kapitein.’ Jeunechamps vergelijkt hem liever met andere voormalige Belgische topspelers. ‘Vroeger deed hij me denken aan Marouane Fellaini, maar dan zonder de kwaliteiten als kopper. Inmiddels is hij een mix van Fellaini en Axel Witsel, omdat hij zich technisch volgens mij flink heeft verbeterd. Charles is bezig aan een prachtige, indrukwekkende loopbaan en het einde is nog niet in zicht.’

-------

Charles Vanhoutte: ‘Ik geniet bij Feyenoord’

Volgens zijn trainer Giovanni van Bronckhorst stapt Charles Vanhoutte de laatste tijd met een glimlach de kleedkamer van Feyenoord binnen, vooral na de winst op Como in de Champions League, zijn debuut op een Europese avond in De Kuip. ‘De sfeer gaat me het meest bijblijven’, zegt Vanhoutte.

‘Het was een magische avond’, kijkt de middenvelder terug. ‘De sfeer in het stadion was geweldig, maar ik genoot ook van de wedstrijd. Het was voor rust een tactisch schaakspel, zij deden een zet, wij reageerden, deden zelf een zet en dan moesten zij weer reageren. Wel gaven we soms de bal te makkelijk weg, maar we reageerden weer heel sterk door ‘m snel te heroveren.’

Vanhoutte geniet bij Feyenoord, van de club, de sfeer en ook de spelers om hem heen. ‘Het is vooral belangrijk dat we winnen, maar ik geniet van de doelpunten van Gjivai (Zechiël) en Anis (Hadj Moussa), maar ik geniet ook van Oussie (Oussama Targhalline) naast mij en Jerry (Jeremiah St. Juste) en Mika (Mármol) achter mij.’

Zelf heeft hij zich bijna geruisloos aangepast bij Feyenoord. ‘De staf speelt daarin een heel grote rol. De manier van voetballen is heel duidelijk, iedere speler weet wat hij moet doen en wat er van hem wordt verwacht. Dan is het makkelijk om snel te integreren. Op die mentaliteit hoopte ik toen ik naar Feyenoord kwam, voor mij is dat het allerbelangrijkste.’

''Het is eigenlijk dezelfde selectie als zaterdag'', vertelt de trainer van Feyenoord. ''Jakub is heel dicht bij een terugkeer in de selectie. Voor Shaqueel duurt het nog iets langer. Dat is het laatste nieuws wat betreft de blessures. Voor de rest zijn we hier met een complete groep naartoe afgereisd.''

Keert Van Bronckhorst terug naar dezelfde opstelling als tegen Como? ''Ik houd het nog even spannend. We hebben een goede wedstrijd afgeleverd tegen Como. Soms gebeurt er iets verrassends in een opstelling, maar de opstelling van morgen zal niet heel verrassend zijn.''

Op de officiële travellist staan drie doelmannen: Tjark Ernst, Florian Kastenmeier en Liam Bossin. In de defensie kan Van Bronckhorst beschikken over onder anderen Givairo Read, Tsuyoshi Watanabe, Jeremiah St. Juste, Javi López en Mika Mármol. Ook Mats Deijl behoort tot de selectie voor het Europese duel.

Op het middenveld zijn Luciano Valente, Gjivai Zechiël, Charles Vanhoutte, Oussama Targhalline en Sem Steijn van de partij. Ook Thijs Kraaijeveld en de jonge Tobias van den Elshout zijn meegereisd naar Spanje.

Voorin heeft Van Bronckhorst de beschikking over Nacho Ferri, Anis Hadj Moussa, Gonçalo Borges en Gaoussou Diarra. Opvallend is daarnaast de aanwezigheid van Jivayno Zinhagel en Jerayno Schaken. Beide jeugdspelers maken onderdeel uit van de 23-koppige selectie.

Onder anderen Jakub Moder, Gijs Smal, Bart Nieuwkoop, Jordan Bos, Reiss Nelson en Thomas Beelen ontbreken op de travellist.

Feyenoord neemt het ook dit seizoen weer op tegen Real Betis op het Europese toneel. Maar vergeleken met de nederlaag in Andalusië (2-1) van vorig jaar, betreden beide ploegen dit duel met een aanzienlijk fittere selectie én grotere belangen. Analyse van een Spaanse subtopper die gebouwd is rondom een van de laatsten der Mohikanen.

De klassieke spelmaker speelt in het moderne topvoetbal niet meer als nummer 10. Techini die tot diep in de jaren '00 de voetbalharten zouden hebben veroverd als eigenzinnige creatieveling in een vooruitgeschoven rol op het middenveld in een 4-3-3, zien we de voorbije jaren vooral spelen in een controlerender rol op het middenrif (Kroos, Verratti, Vitinha), als schaduwspitsen in een systeem met drie centrumverdedigers (Palmer, Wirtz) of in een hangende rol op de flank (Arda, Cherki). Maar niet bij Real Betis. Daar fungeert de sterspeler nog altijd klassieke '10'.

Sterker, in het groen-witte gedeelte van Sevilla is de gehele ploeg zelfs rondom de kwaliteiten van een veterane maestro gebouwd. Met een reden. Want het verschil tussen een Betis-met-Isco en een Betis-zonder-Isco is dag en nacht. Zelfs nu het lievelingetje der voetbalpuristen 34 jaar oud is, en Isco steeds vaker met blessures kwakkelt in een alsmaar temporijker topvoetbal.

Mede door die harde keuze om Isco het tactische middelpunt van de speelwijze te maken, treft Feyenoord een opponent die even duidelijke krachten als kwetsbaarheden bezit.

Aanvallen

Klassiek Spaans. Zo valt de structuur te noemen waarmee trainer Manuel Pellegrini (ironisch genoeg een Chileen) aanvalt, om Isco zoveel mogelijk kansen te geven het positiespel te kleuren. Vanuit een wijde 4-3-3 met de punt naar voren maakt Real Betis de ruimtes groot. Vervolgens is het aan de kleine grote man om het juiste moment richting opbouw te zakken om een inspeelpass tussen de linies te ontvangen.

Vaak hoor je over een uitzonderlijke spelmaker dat 'het spel om hem draait'. En bij Real Betis is dat niet alleen het geval als Isco áán de bal is. De veterane Spanjaard is messcherp, wanneer de tegenstander te veel mankracht committeert aan hem het leven zuur maken. In dat geval zien we Isco op wandeltempo een andere kant op kuieren, in de wetenschap dat een ploeggenoot (hier: linksback Fran García) zijn opengevallen zone in de halfruimte wel zal bezetten.

Ook op de vijandelijke helft zet het gezwerf van Isco ploeggenoten aan tot avontuurlijker keuzes in het positiespel. Zo zien we tegen FC Porto geregeld onderstaand spelpatroon terug, waarbij een van de controlerender ingestelde Betis-middenvelders de diepte over rechts opzoekt op het moment dat Isco zich heeft laten uitzakken in de as, en ook rechtsbuiten Antony naar binnen toe is gekomen.

Waar Isco de spil van het positiespel is, behoort het afrondende gedeelte van de Sevillaanse aanvallen toe aan de buitenspelers. Op de flanken heeft Real Betis namelijk, mits fit, twee exceptionele dribbelaars staan.

Op rechts speelt Antony als herboren, sinds hij de torenhoge druk bij Manchester United heeft ingeruild voor de Andalusische volksclub. Zijn teamgenoten in de as doen vaak collectief hun best om de Braziliaanse straatvoetballer in een zo geïsoleerd mogelijke spelsituatie te brengen tegenover de linksback. Dit door nabije tegenstanders van dit duo te binden, door zich hoog te positioneren. Dit in de wetenschap dat een vijandelijke linksachter zonder adequate rugdekking in de buurt vaak het haasje is tegen het gekap, gedraai en gepingel van Antony.

Waar Antony vooral een skiller is als dribbelaar, die graag op de vierkante centimeter iemand dol speelt met trucs, staat op de Sevillaanse linkerflank het schoolvoorbeeld van een speed dribbler. Abdesammad Ezzalzouli, voetbalnaam Abde, heeft een enorme versnelling op de eerste meters in de benen. Een kwaliteit die tamelijk moeilijk af te dekken is voor een rechtsback zonder rugdekking. Om die tweede verdediger weg te nemen, valt Real Betis aan met een linksback die hoog in de halfruimte is opgeschoven.

Een spelpatroon waaruit Real Betis dit seizoen tot veel kansen komt, is een late overlappende sprint van de aan de binnenkant geposteerde back. Waar Fran García bij Real Madrid defensief botweg tekortkwam voor serieuze speeltijd als linksachter, ligt deze ondersteunende rol van Abde hem stukken beter.

Als Feyenoord met dezelfde tactische discipline verdedigt op de flanken zoals tegen Telstar, hebben de Rotterdammers een groot probleem. Vooral op de rechterflank, waar Anis Hadj Moussa nogal eens verstek laat gaan bij het teruglopen (zowel bewust als onbewust), lijken Giovanni van Bronckhort en zijn staf enige tactische concessies te moeten doen tegenover het koppeltje Abde-García.

Omschakeling van aanvallen naar verdedigen

Dat beide backs veelal aan de binnenkant spelen naarmate het positiespel van Real Betis vordert, is niet alleen bedoeld om dribbelaars Abde en Antony te isoleren aan de zijlijnen. Ook moeten de relatief conservatieve posities van de vleugelverdedigers de Sevillanen meer stabiliteit geven tegenover counters. Qua restverdediging wil Pellegrini vaak vijf man achter de bal houden (doorgaans: controleur + volledige defensie).

Zelfs met deze tactische kunstgreep is dit Real Betis pijn te doen in de omschakeling. Dat is simpelweg een gevolg van de transfertactiek die de Andalusiërs hanteren. Zowel centraal achterin als op het middenveld mikt Real Betis vaak op bewezen (en relatief betaalbare) dertigers die sterk zijn in het positiespel. Heerlijk bij het rondtikken, minder heerlijk tegenover jeugdigder opponenten die dodelijk kunnen toeslaan in grotere ruimtes.

Nacho Ferri kan in zijn eerste officiële profduel op Spaanse bodem dan ook een verschilmaker zijn. De bonkige spits bezit opmerkelijk veel sprintsnelheid over langere afstanden. Een kwaliteit die centrumverdedigers Marc Bartra (35), Diego Llorente (33) en de stukken jongere Natan (25) in dit stadium van hun carrière niet (meer) bezitten.

Verdedigen

Doorgaans hanteren ploegen die in aanvallend opzicht leunen op het positiespel bij het verdedigen op een hoge en felle pressie. Maar ook hier wijkt Real Betis flink van de norm af. De ploeg van Pellegrini zet nauwelijks druk - veelal om Isco deze intensieve meters te besparen. Na negen speelrondes in La Liga staan de Andalusiërs op twee na laatste in PPDA (toegestane passes per balbezit van de tegenstander) en onderin de statistische middenmoot qua hoge veroveringen.

In plaats van een opbouwende tegenstander hoog vastzetten, zien we Real Betis geregeld dit doen - zoals tegen Porto. De opponent krijgt 30 à 40 meter veld cadeau, zodat de Andalusiërs zich solide in een defensief middenblok kunnen organiseren.

Vanuit een compacte 4-4-2-structuur wil Real Betis vooral de as van het veld vervolgens onbespeelbaar maken. Door beide buitenspelers relatief nauw te posteren bij het verdedigen, nodigt de Spaanse ploeg opponenten uit om buitenom te voetballen.

Waar Real Betis weinig aan collectieve druk doet, is het wel handig in momentjes van mini-druk. Zowel Antony als Abde is duidelijk geïnstrueerd om op riskante breedtepasses te 'springen'. Dit seizoen heeft de ploeg van Pellegrini al meermaals na rust succes met deze aanpak gehad. Dit omdat tegenstanders door het gebrek aan wervelende pressiemomenten iets te gemakzuchtig wordt in de opbouwende passing.

Als we al het doelgevaar terugkijken dat Real Betis dit seizoen te verduren kreeg, valt op waar de defensieve zwakte van deze ploeg ligt. Zodra de twee controlerende middenvelders hun directe duels om de bal verliezen of uit hun positie in de as worden getrokken, valt het gebrek aan defensieve snelheid bij de Andalusiërs op. Een duelkrachtige, snelle middenvelder met diepgang als Gjivai Zechiël zou daarom zomaar eens een tactische mismatch kunnen vormen in dit duel.

Het voorbije weekend legt Fermín López deze kwetsbaarheid bij Real Betis nog eens bloot, wanneer hij agressief anticipeert op een tweede bal uit een inworp.

Qua match-ups op individueel vlak valt er vooraf dus best wat hoop te putten voor dit jonge Feyenoord. Maar dan moeten de (vele) momenten van matige defensieve organisatie op de flanken tegen Telstar wel een incident blijken, in plaats van een terugkerend probleem. Want dit Real Betis bezit ruim voldoende aanvalstalent op de vleugels om dergelijke slordigheden een stuk harder af te straffen.

De overwinning op Telstar zorgde voor gemengde gevoelens. Feyenoord pakte opnieuw drie punten, maar gaf opvallend veel mogelijkheden weg. ''Ik vond dit met afstand de slechtste wedstrijd. Dan zou je kunnen zeggen: we zijn met 5-1 eraf gegaan in Barcelona. Maar zelfs dat vond ik in alles een betere wedstrijd dan deze. Je had geen grip.''

De cijfers ondersteunen die kritiek. In totaal werden er 45 schoten genoteerd, waarvan 23 namens Telstar en 22 namens Feyenoord. Daarmee was het de wedstrijd met de meeste doelpogingen in de Eredivisie dit seizoen. De thuisploeg kwam bovendien tot elf schoten binnen het strafschopgebied van Feyenoord. Ter vergelijking: FC Barcelona kwam enkele weken geleden tot 22 doelpogingen tegen de Rotterdammers.

Het ontbreken van vaste basisspelers wordt als een belangrijke verklaring genoemd. Feyenoord begon zonder onder anderen Jeremiah St. Juste, Oussama Targhalline en Luciano Valente op hun gebruikelijke posities. Sem Steijn, Gaoussou Diarra en Thijs Kraaijeveld kregen een kans, maar de automatismen ontbraken. Vooral het drukzetten en het meeverdedigen werden kritisch beoordeeld.

''De principes waarmee we eigenlijk het gehele seizoen al spelen, hoog drukzetten en meelopen met je man, leken weg. Ik zag ineens spelers als Zechiël, Hadj Moussa en Steijn niet meelopen met hun mensen. Ik zag Kraaijeveld niet meelopen met de spits tot het middenveld, waardoor die ook elke keer vrijkwam. 'Ik denk dat je echt onderschat hoeveel waarde het heeft om een echte vaste basis te hebben. Kijk naar de topclubs in Nederland op dit moment. Feyenoord is één van de weinige clubs waar iedere week met dezelfde elf wordt gespeeld.''

Over Real Betis

De aandacht verschuift vervolgens naar Real Betis. De Spanjaarden zijn sterk aan de Champions League begonnen met twee overwinningen en bezetten de vierde plaats in La Liga. Toch ziet de podcast duidelijke mogelijkheden voor Feyenoord. ''Betis is in Spanje de ploeg met de meeste expected goals tegen van alle ploegen in Spanje. Meer dan de degradatieploegen. Er is geen ploeg in heel Spanje die meer kansen weggeeft dan Betis. Feyenoord gaat daar dus ook gewoon echt wel kansen krijgen.''

Dat is opvallend, omdat Real Betis juist goede resultaten boekt. De ploeg won in de Champions League van Lille en FC Porto, terwijl de selectie grotendeels intact is gebleven ten opzichte van de vorige ontmoeting met Feyenoord. De Spanjaarden beschikken bovendien over aanzienlijk meer ervaring. De gemiddelde leeftijd wordt in de podcast op 27,5 jaar geschat, tegenover ongeveer 23 jaar bij Feyenoord. ''Het is niet heel ingewikkeld om te analyseren waar je Betis pijn kan doen en waar jij dus je voordelen ten opzichte van Betis kan halen. Het wordt weer een hele doelpuntrijke wedstrijd.''

Voorkeur voor topper tegen PSV

Hoewel de Champions League-wedstrijd tegen Real Betis volop leeft, wordt in de podcast ook vooruitgekeken naar zondag. Feyenoord gaat dan op bezoek bij PSV en kan de voorsprong op de Eindhovenaren verder vergroten. Wanneer de podcastmakers moeten kiezen tussen een overwinning op Betis of PSV, gaat de voorkeur unaniem uit naar de competitietopper.

''Zondag tegen PSV. Dat heeft ook te maken met hoe ik naar de Champions League kijk. Je gaat hem nooit winnen en je gaat ook niet zomaar een halve finale halen. Ik wil gewoon vooral een kampioenschap. De Champions League is bonus. Ik kan er prima mee leven als Feyenoord woensdag gewoon heel goed speelt en een punt haalt. Dat zou heel mooi zijn. Een mooi bonuspunt.''

Niet alleen het eerste elftal van Feyenoord gaat als de brandweer, ook de hoogste jeugd beleeft toptijden. Feyenoord onder 21 aast op promotie en de onder 19 is nog ongeslagen in de Youth League. „Er valt weinig meer te ouwehoeren.”

Het is Adrie Poldervaart ten voeten uit. In de trainerskamer op Varkenoord vat de trainer van het belofteteam de huidige situatie bij de Kuipclub samen op de wijze die bij hem past.

„Feyenoord 1 staat bovenaan, wij staan met de onder 21 lekker te ballen en de onder 19 doet het lekker in de Youth League. Er valt voorlopig weinig te ouwehoeren.”

Het draait op Varkenoord. In het spoor van Feyenoord 1 zijn er ook successen voor de hoogste jeugdploegen bij de club. In de Youth League won Feyenoord van Como en eerder op bezoek bij Barcelona, een van de beste opleiders ter wereld.

En Feyenoord onder 21 morste nog geen punt. Ook zaterdag werd gewonnen. Op het eigen Varkenoord werd De Graafschap simpel met 4-0 aan de kant gezet.

Nog geen punt gemorst

Het is bewonderenswaardig hoe snel Poldervaart het talentenelftal naar zijn hand heeft gezet. Driehoekjes, snel combinatiespel, fraaie doelpunten en vooral snel terugschakelen wanneer de tegenstander de bal heeft; Poldervaart en zijn staf hebben binnen no-time een winnende voetbalmachine gebouwd. Het resultaat? 18 punten uit de eerste 6 duels.

De Graafschap heeft twee schoten gehad. We waren echt heel dominant - Adrie Poldervaart

„We mogen niet klagen, want we hebben een surplus aan kwaliteit. Dat heb ik ook na onze overwinning tegen de spelers gezegd. De Graafschap heeft twee schoten gehad. We waren echt heel dominant. Zoals we nu speelden, moet een gewoonte worden. Het omschakelen naar balverlies gaat al goed, maar dat moet een tweede natuur worden.”

Het huidige succes volgt op een paar mislukte missies van de Feyenoord-talenten om de voetbalpiramide te bestormen in de afgelopen jaren. Vorig jaar nog had het elftal een mislukt jaar onder voorganger Pascal Bosschaart, de man die ook 11 miljoen voor de club verdiende door als interim-trainer van het eerste elftal AC Milan in de Champions League uit te schakelen.

Maar sinds de komst van Poldervaart leven de talenten weer op. Theodorus Delianidis is een goed voorbeeld: na een reeks goede gesprekken met Poldervaart is hij inmiddels aanvoerder, traint hij mee met het eerste elftal en zat hij ook al twee keer bij de wedstrijdselectie van Giovanni van Bronckhorst.

„Eigenlijk hebben we hier geen regels. Ik heb simpel kaders gesteld. Op tijd komen en normaal doen. Je mag God op je blote knieën bedanken dat je bij Feyenoord zit. Je zit zelf aan het stuur. Wij kunnen altijd heel makkelijk wijzen en excuses bedenken, maar het begint altijd bij jezelf. Dat leg ik ze steeds voor.”

Want in een tijd dat veel trainers hun talenten met fluwelen handschoentjes aanpakken, is Poldervaart een ultieme uitzondering. „Ze willen toch allemaal naar dat eerste elftal toe? Dan moet je meer uitdagen, meer prikkelen, veel meer verlangen van die gasten. Ze het vuur na aan de schenen leggen. Ze op het randje leggen. Dat helpt. We hebben ze vanaf dag één een spiegel voorgehouden. En we hopen dat dát ze gaat helpen.”

Omdat Delianidis zaterdag met het eerste elftal naar Telstar reisde, mocht zijn vervanger Kelvin Neijenhuijs zich laten zien. Hij scoorde al binnen een minuut na een fout in de verdediging van De Graafschap en schoot later twee strafschoppen binnen. Maar ook medespeler Arman Nahany, Dani Slory en invaller Levi Haps maakten de show compleet.

Hoe zat het ook alweer?

- Voormalig technisch directeur van Feyenoord Martin van Geel koos er tussen 2013 en 2016 niet voor om het belofte-elftal in te schrijven in de Jupiler League (nu de Keuken Kampioen Divisie) toen daar de kans voor was. Feyenoord speelt daardoor al jaren in een beloftecompetitie, terwijl Ajax, PSV, FC Utrecht en AZ hun hoogste jeugdteam in de KKD hebben.

- Feyenoord onder 21 aast op promotie naar de tweede divisie. Dan moeten de Rotterdammers zelf beloftekampioen worden en daarna ook nog winnen van het laagste belofeteam in de tweede divisie in een finale (Jong Sparta of Jong Almere City FC). Mocht een van die twee teams 17e of 18e worden, promoveert Feyenoord automatisch.

- De voetbalpiramide kan ook gesloten blijven. Mochten Jong Sparta en Jong Almere City FC allebei in het linkerrijtje van de tweede divisie eindigen, kunnen zij niet degraderen en Feyenoord daardoor niet promoveren.

Voor de teams van Feyenoord Academy was het een nagenoeg foutloos weekend. Feyenoord Onder 21 én Onder 19 versloegen De Graafschap, terwijl Onder 17 te sterk was voor NEC. Ook wisten Feyenoord Onder 16, Onder 15 en Onder 14 hun bekerwedstrijden te winnen.